Vragen die ons het meest gesteld zijn:

Mag je als christen ongehuwd samenwonen?

Antwoord: Eén van de argumenten om te gaan samenwonen is, dat men eerst zekerheid wil hebben, alvorens men zich aan iemand wil binden. Heel vaak horen we de opmerking; "Maar hoe dan als we niets meer voor elkaar voelen, moeten we dan toch bij elkaar blijven en mogelijk elkaars leven tot een hel maken?"

Maar...natuurlijk zou iedereen die een huwelijk aangaat, zich eerst terdege moeten afvragen of de persoon waarmee men voornemens is om te trouwen, wel de ware is. Dat doen we door niet te snel tot een huwelijk te besluiten en eerst een ruime tijd te nemen om elkaar goed te leren kennen. Daarbij is het van belang om God te bidden om wijsheid en inzicht, we hebben een God die tot ons wil spreken. Pas als we de zekerheid van God in ons hart hebben gekregen, is de tijd gekomen om aan een huwelijk te gaan denken. Het huwelijk moet voor ons het eindpunt zijn van onze ontdekkingstocht naar de ware levenspartner en zeker niet het beginpunt. Daarna gaan we een heel ander proces is, namelijk het aan elkaar geslepen worden tot een hechte eenheid. Dat kan alleen maar succesvol zijn als we zekerheid hebben dat hij of zij de ware is.

In Gods koninkrijk is in ieder geval geen ruimte voor een tweederangs- of surrogaat huwelijk. Daarom moeten christenen niet mee doen met het ongehuwd samenwonen en het afwijzen als seculair (werelds) gedrag. "Maar gij geheel anders, gij hebt Christus leren kennen …" (Ef 4:20) Het huwelijk zal ook altijd door de wet van het land bekrachtigt dienen te worden, want God erkent de wet en de overheid zolang als die niet tegen Gods geboden ingaat.(Lees Rom.7:2 en Rom.13.1, 2)

Seks voor het huwelijk, kan dat wel? Wat zegt de Bijbel?

Antwoord: In de Bijbel lezen in het Oude Testament, dat God had verboden dat een man en vrouw "buiten het huwelijk" seksuele gemeenschap met elkaar hadden. Werd dit toch gedaan, dan 'moest' het stel trouwen, lees Ex.22:16. Tevens verstaan we uit het Nieuwe Testament in 1 Kor.7:9, dat seks hoort binnen de grenzen van het huwelijk. Letterlijk staat er "als je je niet kunt onthouden, trouw dan want dat is beter dan je te branden" en met branden wordt zondigen bedoeld.

Uit deze verzen blijkt dat God een totale onthouding van seks voor het huwelijk wil. Het is duidelijk dat dit voor veel mensen erg moeilijk is, maar aan de andere kant is het vanuit Gods standpunt goed te begrijpen. Het valt nu eenmaal niet te ontkennen dat verkeringen en verlovingen uit kunnen gaan. Je moet er dus voor zorgen dat je samen met je partner op zo'n manier met elkaar omgaat dat je, als het toch uitgaat, op een reine manier een andere relatie aan kan gaan.

Maar we moeten ook eerlijk zijn. Het zal duidelijk zijn dat niet iedereen die seks heeft vóór (buiten) het huwelijk, op dezelfde manier zondigt. Wie bijvoorbeeld naar een publieke vrouw gaat, zondigt beslist zwaarder dan wie in een lange verlovingstijd struikelt. In het eerste geval 'hecht' men zich aan een vreemde zondige vrouw, in het laatste geval aan z'n toekomstige eigen vrouw. Of wie met gebruikmaking van voorbehoedmiddelen, in de verlovingstijd frequent geslachtsverkeer hebben gehad, hebben meer tegenover God te belijden, dan verloofden die in een moment van zwakheid struikelen. Het is allebei niet goed, maar er is natuurlijk wel verschil. Laat ons daarom maar het oordeel aan God overgeven en niet over elkaar gaan oordelen.

Als je samen seks hebt gehad, ben je dan voor God gehuwd?

Antwoord: Sommige denken dat geslachtsgemeenschap hebben, door God op dezelfde manier gezien wordt als gehuwd zijn. Maar dit is geen Bijbelse visie. God beschouwt een stel alleen als getrouwd wanneer ze wettelijk getrouwd zijn. Het huwelijk zal altijd door de wet van het land bekrachtigd dienen te worden. God erkent de wet en de overheid zolang als die niet tegen Gods geboden ingaat. (Lees Rom.7:2 en Rom.13.1, 2)
"Want de gehuwde vrouw is door de wet aan haar man gebonden, zolang deze leeft..." "Ieder mens moet zich onderwerpen aan de overheden, die boven hem staan. Want er is geen overheid dan door God en die er zijn, zijn door God gesteld".

Zie ook Mal.2:14 waar God spreekt over Israël als Zijn 'wettige' vrouw. "En dan zegt gij: Waarom? Omdat de Here getuige geweest is tussen u en de vrouw uwer jeugd, aan wie gij ontrouw geworden zijt, terwijl zij toch uw gezellin en uw wettige vrouw is."

Jezus zegt ook tot de Samaritaanse vrouw in Joh.4:16-18 "Ga heen, roep uw man en kom hier. De vrouw antwoordde en zei tegen Hem: Ik heb geen man. Jezus zei tegen haar: U hebt terecht gezegd: Ik heb geen man, want vijf mannen hebt u gehad en die u nu hebt, is uw man niet; dat hebt u naar waarheid gezegd".
De enige terechte conclusie die we hieruit kunnen trekken is, dat ze 5 maal getrouwd geweest is en dat ze nu ongehuwd samen leefde met de 6de man en daarop zegt Jezus "deze is uw man niet".

Tenslotte, wachten is soms moeilijk omdat we in een tijd leven waarop veel mensen dat niet meer geleerd hebben, men wil vaak te snel alles al hebben. Maar als het gaat om seksualiteit, dan kunnen we gerust zeggen dat wachten juist heel goed is. Het is namelijk een toets of je werkelijk van elkaar houdt, ook al krijg je niet direct je zin. Echte liefde bewijst zich het meest als je het wel eens moeilijk hebt, maar er toch voor gaat. Er is ook niets mooier dan rein in het huwelijk te treden, allebei nog maagd en de seksualiteit helemaal samen ontdekken. Daar geniet je samen nog het meest van en zo heeft God het beslist bedoeld.

Als seks voor het huwelijk niet kan, waar is dan de grens?

Antwoord: God's Woord geeft ons geen gedetailleerde "lijst" van alle dingen die een koppel wel of niet zou kunnen doen voordat zij getrouwd zijn. Maar, juist omdat de Bijbel niet direct bespreekt wat een koppel wel of niet zou kunnen doen, geeft dit ons geen vrijbrief om alles maar te doen tot aan de uiterste grens van seks voor het huwelijk. In essentie is "voorspel" bedoeld om "voor de seks" plaats te vinden en om een koppel juist gereed te maken voor seksuele gemeenschap. Logisch gezien zijn dan alle vormen van "voorspel" beperkt tot koppels die getrouwd zijn. Alles wat als "voorspel" kan worden beschouwd, zou tot het huwelijk vermeden moeten worden. Hier volgen nog een paar adviezen: Knuffelen, zoenen etc. kan heel fijn en natuurlijk zijn maar......: spreek wel van te voren af waar jullie grenzen liggen en houd je daaraan. Ga niet over de grenzen van jezelf en van de ander, dat wil zeggen, doe nooit dingen die je zelf niet wilt of die de ander niet wilt. Help elkaar daarmee, vooral als de ander zwak is.

Mag je scheiden als je bijvoorbeeld mishandeld wordt?

Antwoord: Soms kunnen de ruzies zo hoog oplopen dat een scheiding toch de enige oplossing is. Maar, in zo´n geval gebied 1Kor.7:11,12 ons om ongehuwd te blijven. Waarom?? Omdat de Bijbel altijd weer hoopt op verzoening en herstel en dit is uiteraard niet meer mogelijk als een van de partners weer trouwt. Gaat men echter toch opnieuw een huwelijk aan, dan is er sprake van de zonde van hoererij. Mat.19:9 "..doch wie zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan hoererij en een andere trouwt pleegt echtbreuk..".

Mag je scheiden als er sprake is van overspel?

Antwoord: Mat.19:9 "..doch wie zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan hoererij en een andere trouwt pleegt echtbreuk..". Uit deze tekst verstaan we tevens dat hoererij de reden is waarop de Bijbel ons wel toestaat om te scheiden. Het gaat hier in het grondwoord echter niet om één daad van overspel, maar om het volharden in deze zonde. In dat geval is het niet mogelijk om bij de partner te blijven. (1Kor.5:9-11). Wanneer dus overspel blijft plaatsvinden, is het kwaad dat binnen het huwelijk plaatsvindt erger dan het kwaad van de echtscheiding. De onschuldige partij is dan vrij om te scheiden en eventueel later te hertrouwen, omdat het huwelijk dood is voor God en verzoening niet meer mogelijk is.

Mag een christen hertrouwen na een echtscheiding?

Antwoord: Iedere echtscheiding van gelovigen die niet wegens hoererij plaats vindt, is voor God als een niet ontbonden huwelijk. Opnieuw trouwen is echter geen echtbreuk als het huwelijk vanwege hoererij ontbonden is. In dit laatste geval is verzoening en herstel niet meer mogelijk, dus wanneer de schuldige partner (na waarschuwingen) volhardt in die weg. Je kunt nu eenmaal niet samen blijven leven met een hoereerder (lees 1 Kor.5:11). Er zijn echter ook uitzonderingen, b.v. wanneer de partner ongelovig is (of als zodanig leeft) en niet op normale wijze met de gelovige partner verder wil leven. In 1 Korinthiërs 7 vers 10 tot 16 zegt Paulus: "Doch hun, die getrouwd zijn, beveel ik niet, maar de Here, dat een vrouw haar man niet mag verlaten (is dit toch gebeurd, dan moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen) en een man moet zijn vrouw niet verstoten. Maar tot de overigen zeg ik, niet de Here: heeft een broeder een ongelovige vrouw, die erin bewilligt met hem samen te wonen, dan moet hij haar niet verstoten. En een vrouw moet, als zij een ongelovige man heeft, en deze erin bewilligt met haar samen te wonen, die man niet verstoten. Want de ongelovige man is geheiligd in zijn vrouw en de ongelovige vrouw is geheiligd in de broeder. Anders zouden immers uw kinderen onrein zijn, doch nu zijn zij heilig. Maar indien de ongelovige haar verlaat, laat hij haar verlaten. De broeder of zuster is in dit geval niet gebonden; tot vrede heeft God u geroepen. Want hoe kunt gij weten, vrouw, dat gij uw man zult redden? Of hoe kunt gij weten, man, dat gij uw vrouw zult redden?" .